Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijke rede kan uit hare natuurlijke krachten en beginselen tot de ware wetenschap van alle, ook meer verborgene leerstukken geraken, zoo slechts die leerstukken aan de rede als voorwerp zijn voorgesteld.

Indien dit voorstellen, waarvan op het einde der stelling sprake is, slechts mogelijk ware! De rede kan de rationeele godsdienstwaarheden, zooals het bestaan van God en de onsterfelijkheid der ziel, wetenschappelijk erkennen en bewijzen. Maar met betrekking tot de bovenrationeele mysteries kan zij slechts hunne geloofwaardigheid wetenschappelijk bewijzen, de mysteries zelve kan zij slechts gelooven.

Nog minder dan de mensch vliegen kan, kan hij met het kleine lichtje van zijn verstand den onmetelijken oceaan der goddelijke wijsheid doorklieven, de goddelijke geopenbaarde geheimen doorgronden. Dat kan slechts God geheel, en gedeeltelijk de Heiligen des Hemels, bij wie het geloof reeds in aanschouwen overgegaan is. Aan dit feit kan ook de best onderrichte historische rede niets veranderen. „De Kerk heeft", zegt het Vaticaansche concilie (S. 3, K. 4) bestendig daaraan vastgehouden, dat er eene dubbele ken-regel bestaat, die niet slechts subjectief (in het denken), maar ook objectief (zakelijk) verschillend is. Subjectief, dewijl wij den eenen keer door de natuurlijke rede, een andere maal door het goddelijk geloof, wat aan de rede medegedeeld wordt, kennen. Objectief, omdat naast de voor het natuurlijke kennen toegankelijke dingen ons in God verborgen geheimen te gelooven voorgesteld worden, die zonder openbaring nooit gekend kunnen worden. Derhalve betuigt weliswaar de apostel Paulus, dat God door dat, wat gemaakt is, door de heidenen gekend werd.

417

Sluiten