Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de concentratie van de stof A nog een ongeschikte Wijkt te zijn en dat men deze, alvorens de stof B in te brengen in den druppel, in een grootere (door verdampen) of kleinere concentratie (door verdunnen) moet overvoeren. Het is daarom in het algemeen aan te raden het beschikbare materiaal van de gezochte stof niet in eens voor ééne reactie te verbruiken en (althans in den beginne) druppels van verschillende concentratie met het vaste reagens te onderzoeken.

Het verkrijgen van goede kristalpreparaten wordt dus geheel beheerscht door concentratieverhoudingen, en daar het reageeren in een tamelijk vlakken druppel op een horizontaal voorwerpglas hei; eenvoudigste middel is om van een der stoffen (B) een gradueel afnemende — en dus ook een gunstigste — concentratie te verkrijgen, is deze methode voor het microchemisch reageeren zeer essentieel.

Het spreekt wel van zelf, dat in het algemeen even goed het reagens de opgeloste stof A zou kunnen zijn en de gezochte stof als de vast ingebrachte stof B zal kunnen optreden. Intusschen is dit in de practijk in den regel minder handig, doch er zijn ook gevallen, waar deze omkeering leidt tot verfraaiing of verscherping van de reactie (bijv. bij die op natrium met uraanacetaat en bij cadmium met rubidiumchloride) en dan wordt zij natuurlijk toegepast. Met name kan dit het geval zijn bij de kristallijne afscheiding van dubbelzouten, die in verzadigingsevenwicht kunnen zijn met oplossingen van zeer ongelijke concentratie der beide componenten, zoodat het geval zich kan voordoen dat het dubbelzout zeer onoplosbaar is bij hooge concentratie van den eenen component (A), maar niet bij hooge concentratie van den anderen (B). Is dan de eerste component (A) het reagens, dan doet men goed van den regel af te wijken en in eene verzadigde of geconcentreerde oplossing van het reagens de te onderzoeken stof (B) plaatselijk in te brengen.

Beweging van den druppel door onvoorzichtig verplaatsen van het voorwerpglas of door roeren met den platinadraad bij het inbrengen van het reagens, moet in het algemeen zooveel mogelijk vermeden worden. Want men heeft dan groote kans om alleen zeer kleine en voor het doel onbruikbare kristallen te krijgen. Met name bij het krassen met den platinadraad over het voorwerpglas ontstaan entstrepen van meestal onzichtbaar kleine kristalletjes, die slechts in enkele gevallen (kobaltkwikrhodanaat) kunnen bijdragen tot het identifleeren van het reactieproduct. In het algemeen is het verkiezelijker het aantal middelpunten van kristallisatie in den druppel zoo klein mogelijk te houden, teneinde goed gevormde kristallen te

Sluiten