Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Strontiumsuifaat en Bariumsulfaat.

Deze in water en ook in anorganische zuren veel minder oplosbare stoffen zijn door omkristallisatie uit sterk zwavelzuur op het voorwerpglas (over deze manipulatie zie bl. 54; in den kristallijnen toestand over te brengen. Het is daarbij volstrekt niet noodig, dat de geheele stof in het heete zwavelzuur helder opgelost zij, en men behoeft daarom ook het zwavelzuur niet tot kokens te verwarmen. Wanneer men de te onderzoeken stof op den hoek van een voorwerpglas in een kleinen druppel zwavelzuur fijn suspendeert, is verwarming van af den omtrek van den druppel, totdat het zwavelzuur begint te rooken, voldoende om eene hoeveelheid SrS04 (resp. BaS04) in oplossing te brengen, die bij langzame afkoeling eene duidelijke kristallisatie oplevert. Men bedenke, dat de onderscheiding van SrSO< en BaS04 op deze wijze niet doenlijk is (zie bl. 108) en dat deze stoffen ook nog in vele andere vormen kunnen kristalliseeren dan de door Behrens (bl. 62 en 65) afgebeelde; zie o.a. ook Huysses atlas, X,5 en XI,4. Om deze te leeren kennen doet men best zich zelve van verschillende concentraties de kristalvormen te beieiden en het preparaat op verschillende afstanden van den rand van den druppel (waar verschillende watergehalten heerschen door de aantrekking van attnospherisch vocht) te beschouwen. De kristallisatie van strontiumsuifaat uit sterk zoutzuur (Behrens Anleit., bl. 160) is niet zeer duidelijk, wanneer het SrS04 naast CaS04 en BaS04 aanwezig is, en in ieder geval zeer moeilijk van de kristallisatie van loodsulfaat uit sterk zoutzuur (Behrens' Anleit., bl. 74) te onderscheiden. Naar mijne meening is daarom dit oplosmiddel hier van weinig nut.

Eene gedeeltelijke omzetting (ontsluiting) van de onoplosbare sulfaten verkrijgt~m8irW5för eenigen tijd te koken met eene Na3C03- of K,CUSoplossing, waardoor men, na filtratie, eene oplossing verkrijgt, die sulfaat bevat, en een residu achterhoudt, waaruit met verdund azijnzuur het ontstane carbonaat kan worden uitgetrokken.

Volledige omzetting tot alkalisulfaat en het betreffende carbonaat kan men evenwel slechts verkrijgen door met alkalicarbonaat te smelten. Daar deze bewerking in platina moet gebeuren, dient men zich vooraf van de afwezigheid van metalen vergewist te hebben. In plaats van het gebruikelijke mengsel van gelijke deelen natrium- en kaliumcarbonaat, kan men ook hier in navolging van Hemmes (Mikrochemische Glasanalyse, 1897, bl. 24 en 25) met voordeel uitsluitend kaliumcarbonaat gebruiken. Vooraf dient hef onoplosbare sulfaat met de ten minste 5-voudige hoeveelheid droog kaliumcarbonaat in oen

Sluiten