Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hunne armoede met de weelde door de industrie mogelijk gemaakt; zij hebben niets te verliezen, zijn zelfs niet verbonden aan een thuis. Als nu bij die menschen, die zich proletariërs en paupers voelen, de godsdienst stelselmatig is vernietigd, wie verwondert zich dan over den klassenhaat en den klassenstrijd, die de maatschappij uiteenrukt?

48. 2°. Vernietiging run het huisgezin.

I >it is misschien de zwaarste beschuldiging, die het kapitalisme treft. Het is al zoo dikwijls gezegd, dat het huisgezin een heiligdom is, en dat van zijn welstand het welzijn der maatschappij afhankelijk is. Maar wij zouden Avillen zeggen, dat vooral het huisgezin van den armen arbeider met eerbied en met zekere voorliefde dient te worden ontzien en verzorgd. De arme arbeider vooral mag wel een huiselijk samenzijn met vrouw en kinderen genieten, om zich voor de moeilijkheden eener zware dagtaak schadeloos te stellen. Ook kan hij niet zoo gemakkelijk als de gegoede de opvoeding zijner kinderen aan anderen toevertrouwen. Doch wat is er van het arbeidersgezin staande gebleven ?

De vader aan de rustelooze machine gebonden, vindt zijn werkkring en zijn onderhoud nooit elders dan buitenshuis in de fabriek; daar brengt hij den ganschen dag door, dikwijls den nacht, dikwijls ook den Zondag. Zoo is de vader reeds grootendeels aan zijn gezin onttrokken. Maar daar de bediening der machine vaak minder spierkracht dan oplettendheid vereischt, kan ook de vrouw op de fabriek gebruikt worden. Zoo wordt de moeder aan

Sluiten