Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De eigenlijke partij der sociaal-democraten houdt zich geheel en al aan de beginselen van Marx, en tracht door ijverig deel te nemen aan parlementairen arbeid het heft in handen te krijgen. In Duitschland kan men als typen noemen Bebel en Kautsky, in België Anseele, in ons land Iroelstra. Daarmee staat in Frankrijk gelijk de Porti Ouvrier of Col! eet wisten, ook Marxisten en naar hun voorman Guesde Gnesdisten genoemd.

1 egenover deze zoogenaamde parlementaire socialisten staan de revolutionnaire, type Domela Nieuwenhuis, die de parlementaire actie verafschuwen en de economische actie (werkstakingen, enz.) voorstaan. Onder den naam van vrije socialisten naderen dezen het anarchisme of gaan er in op.

De Duitsche 1 ollmar 'tanen met hun leider Vollmar streven, evenals de Fransche Possibi/isten, naar wat op het oogenblik bereikbaar is, en versmaden daarom niet de medewerking met andere partijen. Maar terwijl in Frankrijk de Possibihsten en Marxisten van elkander gescheiden leven, zijn de Vollmarianen in het Duitsche partijverband gebleven, evenwel niet tot bevordering van den onderlingen vrede.

Gelijk men ziet betreffen de geschilpunten van dergelijke groepen hoofdzakelijk quaesties van tactiek. Erger voor het socialisme is, dat Ed. Bernstein, een hunner grootste theoretici en vroeger medewerker van Kautsky. het systeem zelf van Marx en daarmee het program van Erfurt is gaan bestrijden. Op den partijdag te Hannover in 1S99 bleek, dat hij meer aanhangers had dan men vermoedde; maar de roode broeders bleven toch nog bii

Sluiten