Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

153. „Arbeidsovereenkomst is de overeenkomst tusschen een arbeider en een werkgever, waarbij de arbeider tegen loon zijne arbeidskracht, geheel of voor een gedeelte,

voor zekeren tijd ter beschikking stelt van den werk-

" 1\

gever l).

De verplichtingen, die onmiddellijk door dit contract aan partijen worden opgelegd zijn: voor den arbeider, dat hij zijn arbeidskracht ter beschikking stelt of ten gebruike geeft aan den patroon, en voor dezen, dat hij voorliet gebruik dier arbeidskracht een loon uitbetaalt. Ofschoon onder het woord „arbeid" in dezen zin niet alleen de stoffelijke, lichamelijke arbeid mag verstaan worden, denkt men sprekend over het arbeidscontract daaraan tocli het eerst.

Om zich omtrent het eigenlijk voorwerp van dit contract niet te vergissen, onderscheide men drie wijzen, waarop iemand zich eens anders arbeid tegen betaling toeeigent.

\ ooreerst, iemand verbindt zich tot het verrichten van een of van enkele handelingen, b.v. het kruien van een vrachtje, het ruimen van sneeuw, een dag sjouwerdienst. Zulke verbintenis schept geen blijvende verhouding tusschen twee personen. De werkman doet waartoe hij zich heeft verbonden, de heer betaalt den bedongen prijs, en daarmee is de zaak afgeloopen. Van een arbeidscontract, gelijk hier wordt bedoeld, is geen sprake.

Eene andere wijze van voor een ander te arbeiden is wat men noemt de aanneming van werk, hieronder niet

') Deze definitie nemen wij over uit het wetsont werp-Drucker. Art. 1.

Sluiten