Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heeft bij NlETSCHE, maar dit is toch de grondtoon, waarmede alle anderen samenklinken. LOSINSKY is een Jood en voor een man van het Oude Testament, kan men verzachtende omstandigheden pleiten, als hij zich vreemd thuisvoelt in het Nieuwe Testament en den geest daarvan niet begrijpt. De beoordeeling van hoogste punt der Christelijke moraal, de vergelding van kwaad met goed, herinnert bovendien sterk aan het Aziatische wraakgebod: oog om oog, tand om tand.

Want op die plaats, waarover LOSINSKY spreekt, waar sprake is van de wang en het kleed, wordt gesproken over liefde tot de vijanden en niet over uitbuiting en mishandeling, niet om gelegenheid te geven om opnieuw kwaad te doen.')

Het is niet noodig hier een uitvoerige wederleging van LOSINSKY te beginnen, het is genoeg onzen lezers dit pracht-

') In zijn veel gelezen boek: Grundlagen des igJahrhunderts, S. 205, zegt Chamberi.ain over deze plaats: »Dit is een leer, welke eeuwige «beteekenis kreeg door Zijn voorbeeld aan het kruis. Wie ziet niet »in, dat het nauw samenhangt met zijn woord: Bemint uwe vijanden, »doet wel aan die u haten, en dat hier die «omkeer uitgedrukt wordt.

• niet alleen het zwijgend lijden, maar het levendig handelen geteekend 'wordt. Als ik aan hem, die mij slaat, mijn linkerwang aanbied, dan

• geschiedt dit niet om zijnentwil, bemin ik mijn vijand, dan doe ik »dat niet om zijnentwil, maar is mijn wil en mijn hart werkelijk om-

• gekeerd, dan kan ik niet anders doen. De oude wet, oog om oog,

• tand om tand, is een evenatuurlijke reflexbeweging als die van de

• poot van een dooden kikvorsch, die zich uitspreidt, als men de zenuwen

• prikkelt ... Tot Christus toe, was de bloedwraak de heilige wet

• van alle 'menschen, zelfs van de hoogst ontwikkelde volken. Maar

• de Gekruisigde riep: Vader, vergeef het hun, want zij weten niet,

• wat zij doen. Wie nu die goddelijke ster.i v<*n het medelijden be»schouwt als een week Jhumanitarisme, heeft van de geheele ver-

• schijning van jezus geen jota begrepen." (Vgl- Kneib. Der angebliche Fanatismus der Sittenlehre Jesu in de Liter. Bei/, der Költi. Volksztg. 1905, No. 7.

53

Sluiten