Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hendes. Causa autem forfcasse in hoe quaerenda est quod ludi, qui II. XXIII narrantur, funebres sunt aut quod omnino ludi nondum tam arto vinculo cum religione cohaerebant quam postea. Quidquid id est, non multo post Homerura, Hesiodi aetate, longe alia invenimus. Is enim (Op. 654 sqq.) haec habet:

iv&a 6'iyójv in üe&Xa óalrpQovog ' Afirp>tódf/aviog XaAxióa i' e/oenégtjoa- ia óè JiQOJieipQa&piéva jioAAa d&A' td-eaai) jiaïóeg pieyaAi/rogeg, iv'ht /ié (pti/u iifii>o> vixrjoavia (ptQSiv iqijioÓ' om!)tvia.

röv [aIv éyoj Moiioaig ' EAtxwvid&eoo' di'i&>;xa.

iv!}a (ii k'i TiQvttov AiyvQijs inê^tjaav dotdqg.

Quae satis si quid video perspicue ostendunt quam mox hic usus offerendi ludorum praemia in Graecia floruerit.

Notissima sunt quae II. VI, 87 sqq. et 302 sqq. narrantur: Theano pulcherrimam vestem ab Hecuba acceptam

frijxev 'A&tjvahjg ini yoivaoiv t'jvxó/uoio.

Quis non agnoscit id quod etiam postea in usu erat?

Od. VIII, 500 brevi narrantur quae cecinerit vates de equo ligneo quem Trojani in arcem invexerant; esse quosdam qui suadeant (509) ut in arce equum relinquant

fiéy' ayaX/xa &eoiv 'h/.xnjQiov elvai.

Aegisthus (Od. III, 274) postquam Clytaemnestram duxit uxorem

nok ka 6' dydXfiax' dvtjxftev, b'pdoftaid is ygvaóv rt êxisAèaag fiiya ëgyov, ö oiinote iXntio ftii/io).

Sluiten