Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Timareta (Anth. Pal. VI, 280), quae ia ró/inava, xyv x'èQmeivrjv ocpctÏQav, rctg te xópag Artflllidi dedicavit ut deae gratiam sibi conciliaret. De hoe autem xoqüv genere hic sermo non erit.

Alterum xoqwp genus commemorat Plato (Phaedr. 230 B). qui amoenum illum locum, cui platanus umbram affert, Icqöv wfMpóiv xccï 'A/eAojov esse dicit. Et quam ob causam .' Quod multa ibi adsint xóqcu xal dyal^ma. Haec autem fere uno calami ductu simul nominata demonstrare mihi videntur xóqccs et dyaA/iaia ejusdem esse generis. Si igitur dyüZfiaia signa deorum esse constat, idem de xóqcus dicendum videtur.

Sed plura hic Platonis locus docet, sub dio positas fuisse illas xópag, non vero in celeberrimo quodam templo vel luco. Verisimile igitur inde mihi videtur non fuisse iila signa pretiosa aut eleganti arte facta sed satis liorrida et inculta; sin aliter, Platonein flisius hunc locum commemoraturum fuisse suspicor.

Fuisse haec sigilla humili arte confecta etiam etïicitur ex iis quae habet grammaticus quidam antiquus quem affert Ruhnkenius (Tim. Lex. s. v. xóqui in annotatione). Kopoxóofiia enim xvqiotg énl iojv iqidóoiv

7iQÓ(i(>):ia va & öi) ol 'Auixoï xogctg xaAavaiv. bi autem verum id est, vilia illa signa quae in triviis erant posita, etiam xoqüv nomine appellabantur; ea autem ^iqóatojia minime fuisse elegantia satis ni fallor certum est.

Sed vox xóqt] etiam signiücabat pretiosiora signa, nam Athenis in Thesauro lijs 'A&^vair^ xal céAAtov (CIA

Sluiten