Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rpMQuaavieg ra ijtl atfiaiv ftcfiovAet'fiéva èxQdxr(aav fid/f]

icov Mo/.oooCtv. Hic in mentem revoca asinum non fuisse usitatum diis sacrificium. Deinde ipsa historia quam exscripsi luculenter ostendit quid significet hoe anathema, esse scilicet dedicatum ad memoriam rei gestae. Nullum hic indicatur sacrificium, neque potest indicari; sequitur igitur ut etiam hoe anathema usitatam omnium anathematum habeat significationem. Et quod attinet ad rei narratae fidem, nolo repetere quae modo de Corcyraeorum bove aheneo dixi.

Ante Eleusinion quod est Athenis (Paus. I, 14, 4) ton

ftovg %aAxovg ola ég &vaiav dyópevog, jlenottjiai êc xal

xa&rffievog 'En/fti v!di;g Kvwaiog. Si qua ratio intercedit inter Epimenidis statuam et bovem ég &valav dyópevov, id quod ex Pausaniae verbis nobis efficere fortasse licet, habemus hic pvrjfxa illius sacrificii quo oblato Athenienses grati animi sui testimonium dederunt cum Epimenide auctore a pestilentia essent liberati. Si enim hoe anathema sacrificii vicem gerit, cur Epimeniden apposuerunt Athenienses ?

Neque aliter sentiendum de equis qui Olympiae in Alte erant collocati. Plurimi quidem erant numero sed significatione iidem. Solebant enim, qui cursu equorum vicerant, equi imaginem deo dedicare, cui ipse eques adstabat aut insidebat. Quamquam autem plurima hujus generis anathemata satis parva fuisse videntur, tarnen etiam majora nonnulla in Pausaniae libro commemorantur, ut aheneus equus (Paus. VI, 14, 4) quem Croco dedicavit

Sluiten