Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in dc 1. hemisfeer optreden. Maai' ten slotte is liiermede weinig verklaard, cn wij zien ons gedwongen de linkszijdige localisatie als een open probleem te blijven beschouwen van een andere orde dan de tot nu toe besproken localisatie door projectie en associatievezels.

Vermoedelijk hebben wij hier geen absolute localisatie. Het is niet onwaarschijnlijk, dat door rechter cn linkcrliersenhelft gelijke of analoge functies worden verricht, maar op verschillende prikkelwaardcn, en dat wel bij liet grootste procent der menschen de intensiteit der physiol. processen en dc functiestoornis door pathologische liet grootst is in de linker hersenhelft, maar dat allerlei overgangen voorkomen, die van dc uitgesprokene pre eminentie der linkerhelft, die regel is, voeren tot prc-cmincntic van dc rechterhelft, die uitzondering is. Dc observatie, dat bij continueel groeiende tumoren, die dc zgn. motorische zone of dc taalzonc links verwoesten, dikwijls bewegingsstoornissen noch taalstoornissen worden waargenomen, dringt in dc richting, dat wij niet licbben te denken aan van dc cene naar de andere plaats verdrevene functies maar aan een geleidelijke verhooging van dc cene, evenredig aan dc afname van de andere. Dc plotselinge ruwe verwoestingen brengen andere factoren in het spel zooals shock, chronische irritatie cn inhibitie, die de localisatie eenzijdiger en beperkter laten schijnen dan zij werkelijk zijn.

We hebben zoodoende in hoofdtrekken nagegaan de anatomische cn histologischo gesteldheden van de apliasiecentra. Er kan niet genoeg op worden aangedrongen om deze voorstellingen voortdurend gereed te houden, zoo dikwijls in dc kliniek sprake is van dc taal/onc ol de taaicentra.

Sluiten