Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

invloeden, die de physiologische processen, welke bij liet benoemen van een voorwerp te pas komen, in de war kunnen sturen.

Het komt mij voor, dat de in de apliasie ingevoerde schematologic grootc schade heeft gedaan aan de vorderingen in de kennis van de apliasie.

Men heeft daardoor een onherstelbare verwarring gekregen tusschen physiologisclie en psychologische begrippen. Want een aphasieschema met zijn cirkeltjes en verbindingslijnen is niets anders dan een verbinding van de theorieën der associaticpsychologie met de anatomische en histologisclie termen.

Aan den eenen kant maakt het de zaken veel te eenvoudig door de psychische processen by liet spreken en denken terug te voeren tot eenvoudige voorstcllings- en herinneringsbeelden, die zich al of niet met elkander kunnen associeeren; aan den anderen kant maakt liet de zaak veel te gecompliceerd door de duizend-cn een symptomen, combinaties en permutaties, die niemand uit elkander kan houden.

Het is te eenvoudig om van woordbeelden als waarnemingen en herinneringen in hun geheel te spreken.

Wij hebben er herhaaldelijk op gewezen, dat zij producten zijn van ons abstraheerend denken, dat er in slaagt zich die dingen als eenheden voor te stellen; wij mogen echter nooit vergeten, dat er een zeer groot aantal van tegelijk en na elkander verloopende processen noodig is en dat er dus aan een voor ons denken bijna onvatbare veelheid van voorwaarden moet zijn voldaan, zal er van een complete of van een akustische, optische of motorische voorstelling sprake zijn.

Het is onzinnig, te meenen dat voorstellingen zulke eenvoudige eenheden zijn, dat men ze kan deponeeren in hersencellen, of wil men de meer wetenschappelijke uitdrukking, dat zij gebonden zouden zijn aan de residuen van veranderingen in enkele cellen. De eerste analyse van een

Sluiten