Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

noodig is voor liet percipieeren van een woord. Wy moeten opvatten de verschillende geruischen van de consonanten, de tonen en boventonen van de klinkers, de intonatie van de syllaben. Wie ooit de analyse van de klinkers met behulp van resonatoren en Künigsche vlammen heeft gedemonstreerd gezien, heeft eerbied gekregen voor de complexiteit van de physische veranderingen, die vlgs. de Hclmholtzsclie theorie omtrent liet gehoororgaan tot overeenkomstige physiologische veranderingen in de Cortisehc membraan en vlgs. de neuronenthcoric in de corticale projectiesfeer aanleiding geven. Wij geven ons geen rekenschap daarvan en vatten de totaliteit dier processen als eenheid op; maar nu wij de wonderlijk tijne analyse van ons gehoororgaan, zij het ook langs den omweg der physische demonstratie, hebben leeren kennen, weten wij dat de opvatting van een woord, alleen nog maar van den zuiver phonetischen kant bezien, afhangt van een zeer groot aantal voorwaarden, waarvan liet bestaan niet is bewezen doordat de patiënt omkijkt als men achter hem in de handen klapt of liet tikken van een horloge op distantie hoort.

Dat zyn geluiden, die op geen stukken na zijn te vergelijken met de grond- en boventonen der klinkers, en indrukken, waarbij de functie der tydclijke opeenvolging van bijna geen invloed is op de opvatting: 't is dus zeer goed mogelijk en zelfs waarschijnlijk te achten, dat reeds aan de waarneming wezenlijke factoren ontbreken, zoodat datgene, wat feitelijk wordt waargenomen, niet kan gelyken op wat men vroeger heeft gehoord.

Maar bovendien is het begrijpen van een zin of zinnetje aan zooveel andere voorwaarden gebonden dan de herkenning der woordbeelden als vroeger meer voorgekomene voorstellingen. Men kan my een griekschcn zin voorlezen, waarvan ik alle woorden kan herkennen als hen meer gehoord en gezien te hebben, terwijl ik toch volstrekt niet weet, waarom het gaat. Het uitvallen der

Sluiten