Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

interdum rapido percurrens turbine canipos arboribus magnis sternit niontisque supremos 275 silvifragis vexat fiabris: ita perfurit acri

cum fremitu saevitque minaci niurrnure pontus.

suilt igitur venti, ni niiruin, corpora caeca,

quae mare, quae terras, (juae deniciue nubila caeli verruilt ac subito vexantia turbine raptant,

280 nee ratione fluunt alia stragemque propagant,

et cum mollis aquae fertur natura repente fiimiiiie abundanti, quom largis imbribus urget montibus. ex altis magnus decursus a(juai,

fragmina conieiens silvarum arbustaque tota;

28a nee vaiidi possunt pontes venientis aquai

vim subitam tolerare: ita ïuagno turbidus imbri molibus ineurrit, validis cum viribus, amnis, dat sonitu magno stragem, volvit(jue sub undis grandia saxa, ruit qua quicquid tluctibus obstat. 290 sic igitur debent venti quoque flamina ferri,

quae vel uti validum cum flumen procubuere

differt 272), interdum autem saevire in terra (campus arborilms sternit 274 sq), in aëre (montes supremos vexat 275 sq.), in mari (ventus perfurit acri cum fremitu et pontus saevit minaci murmure 275 sq.) Cfr. v. 278. 277. Donatus in scholiis suis, quae scripsit medio saeculo qtiarto, art Terent. Eun. 508: //Solve nimirum et fac non est mirum.... nam ni ni signilicat et ne non. ni pro ne Vergilius [Aen. 3, 686, Luc. 2, 734; 3, 286 aliij. ne pro non l'lautus: nevult inquit pro non vult." — corpora caeca non cernuntnr; quae cernuntur aperto corpore (297) sunt. 280. et i.e. ac, quam vocem Lucretius Catullus Propertius Vergilius Ovidius non usurpant ante litteras c.g, qu, nisi interdum in particulis simul ac (6, 440). 281. aquae natura i.e. aqua. 284. conieiens i.e. una deiciens et promiscue correpta secum trahens. 287. molibus. 289 grandia saxa sc. pontis. 288. dat i.e. facit. Eodem modo Luc. dicit dure sonitum, crepitum, fragorem. palam, pausam [i.e. cessare], discessum [i.e. discedere], motus [i.e. aut motus facere alicui, movere, 1, 819, aut motus facere si bi, moveri 2, 311] ruinas [i.e. aut caedere 5, 1329, aut cadere 2, 1145; 5, 347], 289. qua quicquid f/uctibus obstat, [id] ruit amnis. — Discernenda sunt quicquid (qua forma antiquiores scriptores interdum utuntur pro quieque) et quidquid, quod relationem notat; ita quieque et quidque [i.e. et quid]. Semper scribendum est quicquam. — ruere apud poetas interdum transitivam habet vim, ut v. 272 et 292.

Sluiten