Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eene voortdurende controle uit te oefenen, hoe groot deze geweest kunnen zijn.

Er komt nog eene andere reden bij, die maakt, dat de brug van Wiieatstone in dit geval niet meer de gewenschte methode is. Bij den platinaweerstand was het gemakkelijk den weerstand groot te maken. De specifieke weerstand is groot, en men behoeft, zelfs bij ruim 100 Ohm weerstand bij 0°, nog niet een draad te nemen langer dan circa 7 M. Maar bij de andere metalen, die voor dit onderzoek het eerst in aanmerking komen, koper, zilver en goud, is de specifieke weerstand gering en verkiijgt men, zelfs indien het gelukt een draad van ruim 20 M. in het noodzakelijk klein bestek van het bad te winden, niet. meer weerstand dan ongeveer 85 Ohm bij 0°. In vloeibare zuurstof of stikstof vermindert de weerstand tot ongeveer 6 Ohm en de bij de brug van Wiieatstone niet te vermijden overgangsweerstanden zijn niet zoo klein te houden, dat de nauwkeurigheid, die ik mij aanvankelijk had voorgesteld, bereikt worden kon.

Al deze redenen deden mij besluiten voor de onderlinge vergelijking van metalen de brug van Wiieatstone te verlaten en de methode met den differentiaalgalvanometer te volgen. Hiermee bepaalt men ook ineens de verhouding van twee weerstanden, terwijl o vei gangsweerstanden geen noemenswaardigen invloed hebben. Wel gaat eene meting niet zoo snel als bij de brug van Wiieatstone, maar dit bezwaar wordt voldoende vergoed door de genoemde voordeelen.

§ 5. Opstelling met den differentiaalgalvanometer.

Sluiten