Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als oplosmidddel is te beschouwen, hetgeen Lehmann hij het bestudeeren van afzonderlijke kristal-individuen wel doet. Bij de waarnemingen der geïsoleerde kristallen heelt hij dan niet met de zuivere stoffen gewerkt, doch met mengsels bestaande uit drie componenten. Over de verklaring zijner proeven dient nog liet volgende opgemerkt te worden. Eene oplossing van modificatie II in I, die bij daling in temperatuur geconcentreerder aan II zou worden, totdat deze bij de verzadigingstemperatuur uitkristalliseert kan hier niet aanwezig zijn. De overgangstemperatuur ware dan identiek met de verzadigingstemperatuur.

Mogelijk is slechts, dat beneden de overgangstemperatuur modificatie II, boven deze modificatie 1 bestaat, terwijl bij de overgangstemperatuur zelve onder toevoer van warmte modificatie II zich geheel in 1 omzet.

Alle door Lehmann met de cholestervlesters verrichte proeven zijn slechts qualitatief.

Deze proeven over het geheele concentratiegebied quantitatief te herhalen zonder echter gebruik te maken van een oplosmiddel, opdat er zekerheid bestond, dat met een twee-componentenstelsel gewerkt werd, is het doel geweest van mijn volgend onderzoek. Ik stuitte hier dus in de eerste plaats op de moeilijkheid, om bij microscopische waarneming de temperatuur te bepalen. Lehmann werkte slechts met zijn kristallisatiemicroscoop, welk apparaat uitmuntend geschikt is om snelle temperatuurwisselingen tot stand te brengen, doch waarbij de temperatuurgraad niet is te bepalen. De temperaturen, welke Lehmann opgeeft als zijnde

Sluiten