Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

seitlich verschmilzt, urn eine zusammenhangende Plasmawand zu bilden, in der sich die Mikrosomen noch einzeln markiren" *).

W e 1112) kon bij Fritillaria het eerste optreden van de celplaat niet waarnemen, „da es ganz in der Mitte zwischen den Verbindungsfaden stattfindet; dabei breitet sich die Zellplatte ausserordentlich rasch aus". Hij geeft verder op, dat de verbindingsdraden zich verkorten „indem sie ihre Masse fortwahrend m der Mitte zusammen ziehen und sich dabei verdicken".

Meer uitvoerig gaat Strasburger in 1888 op de wording van de celplaat in. Hij bevestigt zijn vroegere mening, dat de celplaatelementen, die hij nu „Dermatosomen" ■>) noemt, — een naam die, zoals Strasburger zelf uitdrukkelik opgeeft, reeds vroeger in andere zin door Wiesner werd gebruikt — verdikkingen zijn van de verbindingsdraden zelf en het eerst optreden in het centrum van het verbindingsdradencomplex, en hier ook het eerst versmelten tot een membraan. Groei van de celplaat heeft plaats door het ontstaan van nieuwe verbindingsdraden aan de rand, die ook weer eerst een equatoriale verdikking krijgen. Deze verschijnselen, waargenomen bij de celdeling in het endosperm van Fritillaria, zag hij ook in de pollenmoedercellen van Lilium bulbiferum <), en bij de ,Vielzellbildung" in het wandstandig protoplasma van de embryozak 5). In dit laatste geval kunnen de verbindingsdraden zeer kort zijn, „ja sie künnen in extremen tallen auf die Ausdehnung der Dermatosomen reducirt sein '. De vorming van de celwanden bij de simultame wandvorming tussen de 4 kernen in vele spore-

1) 1. c. pag. 174.

2) 1887, 1. c. p. 255.

J) 1. C. pag. 161. Ik merk op, dat Sypkens (1. c. pag. 21) ten onrechte spreekt van ,,Dermosomen".

*) 1. c. pag. 169.

5) 1. c. pag. 178.

Sluiten