Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

samensmelting van deze elementen tot een samenhangende aanvankelik vrij brede lamel, wordt de celplaat veel dunner en breidt zich in de wijdere cellen tegelijk met het verbindingsdradeneomplex lateraal uit tot de celwanden zijn bereikt. Aangaande de oorsprong van de celplaatelementen zijn door mij geen waarnemingen gedaan.

Van de aanvang af kleuren zich de celplaaten dus ook de celplaatelementen, met de haematoxyline, en ook met de driekleurenmethode, evenals de omringende celwanden. Reeds deze overeenstemming in kleurend vermogen voert tot het vermoeden, dat de celplaat en de cel wand overeenkomstige stoffen bevatten, welk vermoeden wordt bevestigd door het gedrag van de celplaat na te gaan tegenover de inwerking van Eau de Javelle, waarover echter in een afzonderlik hoofdstuk zal worden gesproken.

Résumé. De primaire verbindingsdraden hebben bij Allium geen of een gering aandeel in de vorming van het secundaire verbindingsdradeneomplex, 't welk vermoedelik ontstaat ten koste van het zich tussen de chromosomencomplexen bevindende cytoplasma. De celplaat, die zich op de gewone wijze vormt en uitbreidt, vertoont in kleurend vermogen overeenkomst met de omringende meristeemcelwanden en is bij zijn ontstaan het dikst. Dit laatste doet denken aan een plastiese natuur van de eerst gevormde bestanddelen van de celplaat.

III. Psïlotum triquetrum.

Celdeling in de stengeltop.

§ 1. Litteratuur. De deling van de sporemoedercellen van Psïlotum is herhaalde malen bestudeerd. Reeds Hof meister x) onderzocht de levende — of liever langzaam afstervende — sporemoedercellen; hij spreekt daarbij

!) 1'flauzenzelle. 1867, pag. 82.

Sluiten