Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ziger Bartlett in oostelijk Colorado eene kolonie aantrof welke drie volle dagreizen lang was. Over ongeveer honderd kilometer lengte volgden reeksen zandhoopen elkander onafgebroken op, en neemt men aan dat die kolonie maar zestien kilometer breed was, en elk huisgezin van vieren een oppervlakte van tien vierkante meter in beslag nam, dan zoude dus de nederzetting 00 millioen bewoners hebben geteld!

Dat niet enkel prairiedogs hier hun voedsel vinden, bewijst de zorgvuldige afrastering ter weerszijden van de spoorweglijn. In de verte zijn dan ook enkele zwarte plekken zichtbaar: kudden vee; en hier en daar op de kale vlakte een lage lang gerekte schuur, met eene omheining.

Maar van het leven dat anders op deze prairieën heerscht, zijn dit slechts flauwe sporen. De droogte heeft als een laken over de natuur getrokken. Breede, zeer ondiepe strooken zand welke door het landschap slingeren, herkent men alléén hieraan als rivieren: «lat de spoor die kruist op een lange rij houten jukken.

Over deze onmetelijke droge vlakte zweeft onzichtbaar fijn stof. Zelfs het harde groen van de weinige boomen, die hier en daar de eentonigheid verbreken, is er door getemperd tot een fiets grijsgroen; en als straks Denver in 't zicht komt, is het alsof die stad door een vloei wordt gezien, terwijl daarboven de sneeuwtoppen der Rockv Mountains flauw verlicht drijven als schaapjeswolken.

Dat het vee in die dorre vlakten toch voedsel vindt, dankt bet aan de eigenschap van het daar groeiende gras om zonder bezwaar op stam te kunnen drogen. En in de behoefte aan drinkwater voorziet de Amerikaansche windmolen, nog onmisbaarder in het Amerikaansche landschap dan de Hollandsche in het onze.

Sluiten