Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In den hartader van New-York: den Broadvvav; in de hartader van Boston: Tremontstraat, te midden van de hooge huizen, het gekrioel der zakendoende raenschen, strekt zich plotseling terzijde van het voetpad een laag ijzeren hek uit, waarover men zóó kan springen, en daarachter onder het groen der hoornen, op fraai onderhouden gras, staan rijen grafsteenen, meestal zeer eenvoudige. Wat zouden wij daar gauw een hooge schutting om heen zetten, 0111 toch alle gedachte aan den onwelkomen gast te verbannen! Hier integendeel, te midden van het overstelpend gewoel der wereldstad, waar schijnbaar alleen gedacht wordt aan het materieele leven, is dat toevluchtsoord der stilte als een sprekend bewijs dat zelfs in het steenen hart van den meest verstokten financier nog een klein groen plekje schuilt. En voor den vreemdeling, wien het leven in dit land zoo wonderlijk toeschijnt, zoo geheel anders dan wat hij kent, die niet weet hoe deze menschen aan zich, hoe zich aan hen te binden, wordt dit teeken des doods tot een teeken van verbroedering.

Sluiten