Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Langer dan tien jaren 11a het einde van den oorlog duurde deze toestand van willekeur en dwang, welke misschien het Zuiden meer kostte dan de vijfjaren van brutale verwoesting.

Is dat Zuiden thans de gevolgen van dien worstelstrijd te boven? Neen. Nu ja, zal men schouderophalend zeggen: verdiend loon! Vooral zullen zij zoo spreken, wier sympathie bepaald werd door het lezen van „de Negerhut van Oom Tom". Doch men houde in 't oog dat dit niet was een roman, maar een roman-pamflet. Ongetwijfeld zullen er slavenhouders geweest zijn, die, zelfs tegen hun eigen belang in, wreedheden pleegden — aan geen mensch is absolute macht over den medemensch veilig toe te vertrouwen — maar de oorlog zelf levert het duidelijkst bewijs dat mishandeling uitzondering was: Eene bevolking van vier millioen blanken — wijd verspreid wonende — zoude met geen mogelijkheid 6Ü0.U00 man in 't veld hebben kunnen zenden, indien de vier millioen zwarten aan eigen haard als vijanden waren achtergebleven.

Trouwens aanvankelijk werd de oorlog geenszins gevoerd door de Noordelijken niet het doel om de slaven te bevrijden: het was een oorlog niet om de knikkers, maar om 't recht van het spel. Geen Staten mogen — aldus beweerden zij — uit het eenmaal gesloten statenverbond treden; de afscheiding der Zuidelijken was dus geen wettige daad, maar een opstand. Netelige rechtsvraag , behoorende tot die welke alleen met het zwaard worden opgelost, en omtrent welker argumenten vóór en tegen hier dus veilig kan gezwegen worden. Trouwens hoewel verzwegen, zijn zij daarom nog niet vergeten, en mochten te eeniger tijd, omtrent eenig onderwerp , broederstaten weder aan het twisten geraken, dan

Sluiten