Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

twee jaren na den aanvang van den oorlog) indien in 't Noorden een volksstemming ware gehouden over het sluiten van vrede, de meerderheid toestemmend hebben geantwoord, en een nog grooter meerderheid tegeii de afschaffing der slavernij gestemd hebben.

In één opzicht is die weinige sympathie, welke in 't Noorden heerschte en nog heersclit voor het zwarte ras, (waarvoor dan toch zoovele blanken werden geofferd !)een gelukkig verschijnsel. Daardoor is de breuk tusschen Noordelijken en Zuidelijken niet onherstelbaar geworden; en inderdaad zijn beide partijen thans verzoend, voor zooveel verschil in gewoonten, klimaat, werkzaamheid en ten deele afstamming zulks toelaten. Aan deze betrekkelijk kleine verschillen is het echter toe te schrijven, dat o. a. op kerkelijk gebied de tijdens den oorlog ontstane scheiding niet is weggenomen, en het verzoek 0111 zich weder te vereenigen, nog in 1899 door de Noordelijke Synode der Presbyterianen herhaald, beleefd maar beslist is afgewezen. Wel vrienden: geen broeders.

Inderdaad moet het eerder verwonderen dat slechts zóó weinig wrok is overgebleven. Want diepe wonden werden geslagen. Lees slechts wat opgeteekend staat aan den wand der groote zaal van het huis van Jefferson : Het eerste regiment van Texas verloor te Sharpsburg 82 pCt. zijner sterkte; het 21° Georgische te Manassas 70 pCt.; het 26e Carolinische te Gettysburg 71 pCt ; het 6e van Missisippi te Shiloh 70 pCt.; het Se van Tenessee te Murfreesboro GS pCt.; het 17« Carolinische te Manassas 66 pCt.; het loe Virginische te .Sharpsburg 58 pCt.

De herinnering aan die dagen is dan ook geenszins uitgewischt: menig man leeft nog, dit' deze veldslagen heeft medegemaakt; menig kind herdenkt den daar gevallen vader; menige moeder weent nog over het daar

Sluiten