Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tc hooren hoe, toen zijn bevrijder de hielen lichtte, met dubbele kracht het verzuimde op den ongelukkige werd ingehaald.

Men versta mij wel: Niemand, zelfs geen der Zuidelijken, wenscht de slavernij terug; doch indien men aan den tijd — die denkbeelden en zeden wijzigt — overgelaten had eene oplossing te verschaffen, zoude deze er zeker eene gevonden hebben, min kostbaar en meer afdoende dan de oorlog er nu bracht.

Hoezeer de oogen der slavenhouders zelf reeds geopend waren voor het onhoudbare van den toestand, moge uit het volgende uittreksel uit het reeds aangehaalde boek van \\ ise blijken — een getuigenis te minder verdacht , omdat de schrijver, evenals zijne geheele familie, in den oorlog aan de zijde der Zuidelijken stond, en goed en bloed heeft geofferd. Het voorval dat hij mededeelt, vond plaats in 1857 ol 1S58; hij was toen een jongen van tien ol elf jaar, en de uitvoerigheid zijner beschrijving bewijst welk een diepen indruk liet bijgewoonde op hem maakte.

Kort te voren uit logeeren zijnde bij zijn moeder's iamilie te Philadelphia — welke sterk tegen de slavernij gekant was — had hij eene opvoering van de Negerhut van Oom Tom bijgewoond. De eerste tooneelen — de schildering van het leven der blanken — hadden hem in verrukking gebracht; bij de latere kende zijne verontwaardiging geen perken : want op de plantages van zijne ouders en van hunne vrienden had hij nimmer slaven zien mishandelen. Men bedenke hierbij dat Wise uit Virginia kwam en, zooals reeds vroeger werd opgemerkt, de toestand daar anders was dan in de meer tropische Staten.

Zeer onder den indruk van het tooneelspel, besloot

Sluiten