Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het strijdperk te treden. Een zeer vleiende getuigenis legt daaromtrent de hoogleeraar in de welsprekendheid af, onder wiens leiding het geding werd gehouden, en wiens portret evenals dat der zes jongelieden het boek versiert — de Amerikaansche photograaf is zeer vaardig, en zelfs programma's van iïoogere Burgerscholen prijken soms met portretten van de leerlingen der hoogste klasse. „Dit geschrift — aldus luidt zijn voorwoord — vertegenwoordigt slechts een klein deel van den arbeid der beide partijen. Mij is bekend hoe onvermoeid, intensief en extensief, is nagespeurd in bibliotheken en op het veld der praktijk: hoe alle feiten, hoe alle gevolgtrekkingen zijn getoetst aan wat wetenschap en gezond verstand leeren; wel beseffende dat ten slotte een even scherpzinnig als onmeedoogend tegenstander het werk zoude keuren. Schijnbaar is de einduitkomst mager. Maar ik weet hoe dusdoende zij nader zijn gekomen aan het einddoel van alle onderwijs: eigen ontwikkeling; hoe dat onderzoek in hen heeft opgewekt die kracht, welke — hoe en waar ook verkregen — meer waard is in den levensstrijd dan alle doktortitels en getuigschriften."

Dat inderdaad het onderzoek niet luchtig werd opgevat, bewijst het vele materiaal dat in de pleidooien dienst doet; terwijl aan het slot van het werkje eenige honderdtallen van boeken en brochures worden genoemd — meest Amerikaansche — die geraadpleegd werden omtrent de gemeentelijke exploitatie in het algemeen en die van het tramwegbedrijf in het bijzonder. Mocht de lezer dan nog niet overtuigd zijn van hunnen ijver, dan staat het hem vrij de „vele duizendtallen" brieven na te slaan, welke de studenten ontvingen in antwoord op hunne vragen aan Europeesche en Amerikaansche autoriteiten, en

Sluiten