Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

laatstgenoemde bewerking uitvoerde: Die zijn niet van liier — zeide hij — mooi leer, met de hand gemaakt. Ja — antwoordde ik — Holland: Kerlen, Zutphen.

't Is de eenige maal dat ik heb kunnen bluffen op een llollandsch product; men zal mij dus deze mededeeling t«?n goede houden. Toch is Ainerikaansch schoenwerk allerminst slecht te noemen, en l>i.j hooge uitzondering: een niet duur artikel.

En nu zult gij wel honger hebben. Wilt gij gehuisvest worden volgens het Amerikaansche of liet Europeesclie „stelsel"? In New-York behoeft men dat niet te vragen, daar is alles „European plan" ; in het verre \V esten evenniin, daar is alles „American plan". Maar tusschen beide ligt een breede strook land, waar men kiezen kan tusschen de twee stelsels. Volgens 't „American plan' betaalt men een som in eens voor kost en huisvesting; volgens het Europeesche stelsel eet men a la carte; en in hotels waar beide stelsels worden toegepast, is de eetzaal voor het „European plan" eigenlijk een soort restaurant.

Het „American plan" bewijst dat men in dit land van groote vrijheid zich zeer geduldig laat „massregeln". Want dan kunt gij buiten de voor maaltijden vastgestelde uren niets krijgen, ook niet voor geld. Zelfs Baedeker bromt hierover, en weigert zulke hotels zijne lidderorde. Mij komt daarentegen het stelsel juist voor: alléén zoo doende wordt werkelijk het beginsel der vrijheid gehuldigd; want dit wil niet enkel vrijheid voor den eter maar ook voor wie bedient en toebereidt. Slechts door onverbiddelijk de deur der eetzaal toe te sluiten op bepaalde uren, kan aan het dienstbaar personeel de rust verschaft worden, die het ten zeerste verdient. Want op de uren der maaltijden is het aldaar hard werken. Zelfs voor wie

Sluiten