Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eigenaar van een groote slachterij, waar jaarlijks vier a vijl' honderd duizend varkens en een zeven duizendtal koeien worden geslacht. Eigenlijk is die slachterij niet heel groot: er zijn slechts f>00 a 700 man in werkzaam — hij Arniour te Chicago 4000! Doch in alle geval blijkt uit deze opsomming voldoende dat men zich niet encanailleert door met zulk een hotelhouder keukens en kelders te bezoeken; desnoods zijne zuster —die een groot en fraai monument aan de stad heeft geschonken — te trouwen.

Natuurlijk is een keuken waar zoovele gerechten tegelijkertijd moeten opgedischt worden, zeer ruim. Een heirleger koks is er aan 't werk; allen netjes in het wit — gelijk trouwens de heele keuken (en het heele hotel) er meer dan Ilollandsch netjes uitziet. Ik zeg meer dan Hollandsch netjes —omdat eigenlijk een Ilollandsch hotel datgene is wat het minst nette is in Holland.

Behalve met koks, is de keuken natuurlijk ook met vele dametjes gestoffeerd, eveneens in 't wit. Deze voor het dessert, de groenten en de thee. Twee dames uitsluitend voor de kleine steenen trekpotjes; twee of drie voor de groenten, welke zij vlugheidshalve met de vingers behandelen— zoo zag ik heel sierlijk slierasperges vlijen op een dier poppeschoteltjes, waarvan elke gast er soms meer dan een tiental om zich heen heeft staan; want de Amerikaan begint met te bestellen en laat dan zijn tong beslissen.

Het zoude ondoenlijk wezen reeds des morgens te <> uur — aanvangstijdstip van het ontbijt — zulk eene verscheidenheid gereed te hebben, indien niet het geheim van de Amerikaansche keuken ware: ijs, ijs, en nogmaals ijs. Niet een kleine ijskast of ijskeldertje; en niet één, maar twee of drie ijs kelders. Een er van grenzende aan de keuken, voor dadelijk gebruik; één voor de pasteibakkers van 't hotel — want hot hotel bakt niet slechts zijn eigen brood

Sluiten