Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

paards kerk — waarmede hij de kerk der inwendige zending bedoeld, welke de rijkeren in armenbuurten hebben opgericht — zijn wij te trotscli, en in de andere voelen wij ons even weinig thuis als in salons". En inderdaad het zijn salons, onder onsjes (al is het ook dat zij getuigen van zeer fijnen smaak) die kerken der Ainerikaansche rijkelui, waar somwijlen — al naarmate de zitbank dichter of verder van den preekstoel verwijderd is — de plaats 500 tot 4000 gulden 'sjaars kost!

Doch tussehen den eersten Zondag te West-Point aan den Iludson en de Zondagen te Chicago, ligt een lang stuk leven. Want na die inwijdende slenterweek vindt Wijckott' meer doorgaand werk; hard werk. F.u blijkbaar is liij physiek zwak, althans niet sterk in vergelijking met zijne nieuwe kameraden. Eerst helpt hij een militair gebouw sloopen, waarmede hij 4 gulden daags verdient. Een Hink dagloon voor 91/* uur werken van iemand die slechts handen heeft, niet waar? Doch Amerikaansche loonen zijn hoog. Na aftrek van kost en inwoning houdt hij daags '2 gulden over.

Met het aldus gemaakte spaarpotje trekt hij verder, en verhuurt zich als knecht in een zomer-pension. Daar blijft hij drie weken. Eigenlijk bevalt dit werk hem beter, al verdient hij behalve kost en inwoning maar 65 nederl. centen daags, en moet hij daarenboven de vloeren schrobben en de paden harken , zoodat hij van vijf uur 's morgens tot half elf 's avonds in touw is. Maar hier heeft hij een eigen taak, en bij dat sloopingswerk was hij maar een nummer in een ploeg werklieden.

En toch wordt door dat soort werklieden laag neergekeken op de bediendenwereld. Het is de fabel van hofhond en wolf: Liever een arme vrije dan een rijke

Sluiten