Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dikwijls warm wordt gegeten, moge uit de menu's van Wijckoff blijken, nadat hij als los werkman of sjouwer in de fabriek van landbouwwerktuigen is aangenomen. In zijn boarding-house bestaat het ontbijt dat om (> uur des 's morgens genuttigd wordt — uit maïspap, vleesch, aardappelen, koffie en brood. Het middagmaal uit: gekookt vleesch, fijngewreven aardappelen, gestoofde tomaten, brood, koffie, en tot besluit een pompoentaart.

Voor dit alles betaalt hij - met inbegrip van zijn kleine , afzonderlijke slaapkamer — ƒ 1'V10 l)er week, terwijl liij ƒ 22,50 verdient. Derhalve houdt hij wekelijks 12 gulden over.'... niet veel voor een Amerikaan, doch bedenk: 'tis maar een prul van een werkman; hij is niet sterk en kent geen vak. Wie zijn ambacht verstaat (en dat is het geval met zijne medekostgangers, die meest op stuk werken) verdient al spoedig ƒ 37 's weeks en kan dus

aardig sparen.

Spaart echter de Amerikaansche werkman? Daar zijn er die sparen; maar het is geen regel. Niet slechts omdat wie veel verdient, gaarne veel uitgeeft, maar ook omdat de Amerikaan zóózeer overtuigd is dat viorgea nog zooveel meer zal brengen, dat het dwaasheid ware

zich heden te bekrimpen!

Zóó gaat het ook in de huishoudens: „\ an het geutwatei dat wij wegwerpen, zou eene Europeesche huisvrouw nog soep koken I" roept eene werkmansvrouw triomfantelijk, — de spilzucht zich tot eere aanrekenende. En brengt niet die overdaad onze middeleeuwen in herinnering, toen Europa ook nog jong was; en de steenhouwer die een stuiver daags verdiende bij den bouw der Bossche kathedraal, den pot met erwten omstootte met den voet, als zijnde zulk eten te min voor wie op zulk loon kon bogen! In-

Sluiten