Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wat diuir voorvalt aan haren voet dien voet hoog met geel bespat, zooals de modderlaarzen van een reus.

Doch dit alles duurt slechts kort als een droom: weldra wordt de stroom weer rustig; de bergen schuiven ter zijde weg, hunne toppen zinken neer; nog wat verdei , en de Arkansas wordt een trage modderrivier in ruime vlakte. En slechts nu en dan, als de stroom kronkelt of de spoorweg zich wendt, glanst de drabbige massa als zilver.

Die vlakte ter zijde van de rivier is geheel verdroogd, stroogeel: nog geler door het wolkig groen. als van wilgen, dat haar omzoomt, en waarachter oprijzen bergen in driehoeksvorm — zooals overal de Rocky Mountains driehoekig zijn. Donkere dennebosschen dalen als stroomen al' van de berghellingen. En achter de tandlijn — als van een zaag — der bergreeks, andere bergtoppen, verweg, over welke de sneeuw zich uitbreidt als een aan flarden gereten, witte wade. En nog hooger: een starre, grijze wolkenmassa, wit omzoomd: een winterlucht. Maar tóch geen winterlucht; want waar de zon schuilt achter die wolken, is het alsof een regen van licht neerdaalt. En dat kan de winterzon niet.

Maar toch is het koud, al is het Juni. Hoe doordringend koud moet het dan niet zijn 's winters in deze eenzaamheid? En toch zijn honderde vrouwen en kinderen zulke woestenijen in het barre seizoen te voet doorgetogen; door de sneeuw duwende en trekkende — duizende kilometers ver — de handkarren, waarop zich hare zuigelingen, bedden en levensmiddelen bevonden. ...

Die zoogenaamde handkar-emigratie is misschien de verschrikkelijkste uittocht geweest, ooit door beschaafden ondernomen. Tot 1850 waren de arme Mormonen uit Europa, die naar de stad aan het Zoutmeer wilden opgaan,

Sluiten