Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor geringen prijs daarheen vervoerd per ossewagen. De geheele overtocht — van Liverpool tot Salt lake City, voeding daarinbegrepen — werd op niet meer dan 150 gulden berekend. Maar in het zooeven genoemde jaar hunkerden zóóvele bekeerden naar het nieuwe Zion, die den overtocht niet konden betalen, dat te overleggen was: hoe de kosten tot een minimum in te krimpen?

Eindelijk werd er dit op gevonden: De emigranten zouden van af een punt nabij de Missisippi: Iowa-city, te voet gaan, en hunne bagage op handkarren medevoeren, terwijl wat extra voorraad en de noodige tenten <>p wagens zouden geladen worden; op die wagens zouden ook plaats kunnen nemen wie niet loopen konden. Op deze wijze werden de uitgaven tot ƒ 108 per hoofd teruggebracht; die wandeling — ongeveer zoover als van Amsterdam naar Moskou — spaarde derhalve ecu veertigtal guldens uit.

„Aldus spreekt God door zijn profeet — zoo luidt de proclamatie van Brigham Young — dat de armen tot ons komen met handkarren en kruiwagens, dat zij hunne lendenen opschorten, en te voet opgaan tot Zion; niets zal hun deren".

Te Iowa-city werden dus de handkarren gebouwd, zéér licht, geheel van hout, wegende dertig kilo. Dertien honderd Mormonen-emigranten verlieten Liverpool in liet voorjaar, in de vaste overtuiging dat alles voor den tocht gereed zoude wezen; doch toen zij te Iowa-city aankwamen, bleek voor niets gezorgd te zijn. Weken moesten zij dus wachten voordat alle karren gereed waren. Drie afdeelingen konden betrekkelijk spoedig op marsch gaan; zij kwamen behouden te Salt lake City aan. Maar de vierde afdeeling kon eerst opbreken tegen het midden van Juli; de vijfde eerst op het einde dier maand — en

Sluiten