Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

•lagen — want het overige was voor zieken en kinderen te bewaren. Besloten werd niet verder te trekken, doch in het kamp de hulp af' te wachten, terwijl een paar mannen deze te gemoet gingen om tot haasten aan te sporen. De kleine portie vleescli en beschuit was al den eersten dagverorberd; toen werden — den volgenden dag — nogmaals een paar beesten geslacht, en deze gegeten zonder iets. En den derden dag viel er niets te eten: meerdere beesten konden niet gemist worden. Doch geen hulp daagde op: het convooi was door denzelfden sneeuwstorm beloopen, welke de emigranten teisterde.

\ elen hunner werden ziek, velen overleden in deze drie dagen: sommigen bliezen den adem uit in de armen van wie op het punt stonden zelf den geest te geven; moeders trokken nog in haren doodstrijd de gesleten en gescheurde kleederen vaster om de uitgeteerde lichaampjes hunner kleinen; en krachtige mannen, door honger geperst, bedelden om een brok van het voedsel, dat gespaard moest blijven voor zieken en hulpeloozen.

ilet was nu de avond van den derden dag, en alsof de natuur zelve den ongelukkigen wilde doen inzien het hopelooze van verderen strijd, daalde de zon in heldere, vriezige atmosfeer achter de niet sneeuw bedekte bergen, met hare langgerekte, laag over het landschap strijkende stralen openbarend hoe bergketen na bergketen, tot in eindelooze verheid, zich opvolgden in 't westen, alwaar — eerst aan den afhang van 't gebergte — het doel lag van den pelgrimstocht. Verscheidenen dergenen, die naar t westen staarden , terwijl de dalende zon zoo het eindeloos pad verlichtte, verwachtten niet getuigen te zullen zijn van haar weer opgaan op den volgenden morgen; trouwens velen hadden alles verloren wat het leven waard maakt te leven! Met langzamen stap en gebogen hoofd traden

Sluiten