Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wel, hij trouwde (liu ellendige, kleine peulschil van een meid, met blauwe oogen en rood haar, en zoo sentimenteel alsof ze morgen dood zou gaan. Hij, hjj — Henri mjjn man — huwde haar juist vandaan en ik verklaar je, hjj deed het met opzet!

t Spjjt mjj dat je zulks hindert, zeide ik, maar naar alles wat je mij vroeger wel eens toevertrouwde, dacht ik dut het je geheel onverschillig was geweest, al had hij een half dozijn vrouwen genomen om

niet te spreken van haar, die hij van morgen trouwde, en die, zooals je zeil' zegt, maar heel klein is.

De afmeting doet het niet, zuster Stenhouse — antwoordde zij met overtuiging — de kleur der oogen en die van het haar zijn van veel meer belang. Als die ellendige kleine heks groene oogen of zwart haar hnd gehad, durf ik zweren dat Henri geen sikkepit om haar gegeven zou hebben, tenzij enkel uit balooriglieid, want alle mannen zijn gaarne dwars. Doch hij is verzot op blauwe oogen; dat hoorde ik hem zelf haar betuigen, toen ik eens door het reetje van de deur luisterde en zij niet wisten dat ik zoo dichtbij was. Maar ik was te veel gegriefd 0111 mjj stil te kunnen houden; en dus vloog ik de kamer in, en zei: llenri hoe durf je zulke schandelijke nonsens tegen dat kind uitkramen in mijne tegenwoordigheid 'i

Maar ik wist niet dat gjj daar waart, antwoordde liij.

A\il ik je eens wat zeggen, vervolgde ik, ik heb een walg van je! Wat, een man met drie vrouwen, en ik een van die, te trekkebekken met een kleine kakelheks, met kattenoogen en rood haar!

Gouden haar, lieve - merkte hij op — Charlotte heeft gouden haar. h» ik zeg je het is rood', het is brandrood, zoo rood als rood zijn kan, riep ik uit — en toen vochten wij er over. Niet dat het tot slaan kwam, maar we peperden het elkaar in, en hij sloop weg en liet ons alleen. Toen werd die kleine slet brutaal en — ik weet niet hoe het kwam, maar toen ons gesprek ten einde was, vond ik wat van Charlotte's roode haar tusschen mijne vingers; en oordeel nu zelve, zuster Stenhouse — met het onschuldigste gezicht ter wereld een lok kastanjebruin haar van niet onbeduidende afmetingen voor den dag halende

is dat iiu rood of is dat niet rood?

Gelukkig behoefde Mrs. Stenhouse deze teedere vraag niet te beantwoorden, want zonder haar hiertoe tijd te laten, smeet hare opgewonden bezoekster de gestolen haarlok op den grond en vervolgde:

Sluiten