Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoo zachtjes n»n wat mannen zijn, en spreek uit ondervinding! Juist zoo was het met Henri en die meid. Hij ging hierin ten opzichte van mij juist tegen het heil in - en dat hinderde mij te meer, omdat hij altijd zoo meegaand was, en steeds er op uit om te doen wat ik verlangde. Maar nu kan het hem geen cent meer schelen of ik in mijn humeur ben of niet — hjj denkt alleen aan die roodharige feeks. Hij is bepaald dol op haar; en als het zonde is om ons geloof af te zweren, bedenk dan wel dat hij er mjj als het ware toe dwingt!

Maar dat vind ik toch niet heelemaal waar waagde ik op te merken want het was je immers wel bekend dat hij nog meerdere vrouwen mocht nemen ?

.luist zoo - riep zij uit — hij mag vrouwen nemen; dat is zijn recht, maar mijn recht is het die voor hem uit te kiezen! Ik ben eene goed Mormoonsche, en 't is mjj geheel onverschillig hoeveel vrouwen mijn man trouwt, als hjj ze maar trouwt volgens de regels. Maar, zuster Stenhouse, ik wil geen troepje jonge meisjes in huis. Ik ben zoo weinig verzot op heerschen, dat - zooals ik Henri zeide — ik er zelfs niets tegen zou hebben als hij vrouwen nam, die wat ouder waren dan ik; maar ik wil geen jongere in huis. Die maken Henri zoo mal. Wel, als je hem ziet met die meid Charlotte, die nog niet half mijn leeftijd heeft — neen, dat meen ik niet, ze is maar een beetje jonger dan ik — dan zou je warempel gelooven dat hij meer van haar houdt dan van mjj ! Ik weet wel dat zulks niet het geval is — Henri heelt liet mij zeil verzekerd — maar wie hen te zanien ziet, moet heelemaal een verkeerden indruk krijgen.

Wanneer trouwde hij dan Charlotte? vroeg ik. Je sprak zoo vlug, zuster Anna, dat ik je niet heelemaal begrepen heb.

Wanneer? Wel van morgen. Ik dacht dat ik je dat al verteld had; t is juist afgeloopen. Ilij zeide mjj dat hij gaarne heden zijn gemoedsrust wilde behouden, dus liet ik hem eens een staaltje van mijn gemoedsrust kijken, en zoo duidelijk legde ik hem uit hoe dwaas hij zich zelf aanstelde, dat je het hem kon aanzien. Om je de waarheid te zeggen, zuster Stenhouse, in den laatsten tijd was hij tamelijk onhandelbaar.

Maar, zuster — merkte ik op — ik zou gedacht hebben dat dit door hem zelf uitkiezen van eene vrouw je heel wat moeite bespaarde.

Zeker niet, zuster Stenhouse, die moeite had ik mij juist niet gespaard willen hebben. Naar mijne meening hebben de mannen niets uit te staan met de keuze hunner vrouwen, behalve wat de eerste betreft. Ik weet wel dat alle mannen zulks doen, maar 't is misbruik maken van hunne

Sluiten