Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

borgen — daar achter de booinen rommelt en kookt, en giftige kwalijkriekende dampen verspreidt: nu eens een prikkelende zwaveligzure, dan weder een vieze zwavelwaterstof houdende, rottende-eieren lucht.

Nader onderzoek is niet mogelijk: op die vlakte zicli te hegeven is te gevaarlijk; men houdt zich dus op de heuvels. En zelfs daar is men niet geheel veilig, openen zich soms plotseling poelen en kraters. Zoo moest eenige jaren geleden de rijweg verlegd worden omdat uit het wagenspoor een heete plas opborrelde; en ook nu nog leidt de weg langs vele heete poelen, die opwolken en den weg onzichtbaar maken. De dampen waaien over ons heen, alsof er een tramlocomotief voorbij rijdt. En steeds is goed uit te zien en voorzichtig te loopen, want sommige dier peillooze plassen hebben geen rand: het water stroomt ter zijde weg over den grond. Bij andere heeft daarentegen de stof, welke in het water was opgelost, een laag dijkje opgeworpen, grillig van kleur, meestal hel, enkele malen echter somber getint. Ook de poelen zijn van alle mogelijke verven: witte, blauwe, groene; zelfs een, zijn naam waardig, heet de inktpot. Van de kraters zijn sommige stemmig bruin van kleur, andere kinderlijk bont. Zco de „nieuwe krater" welke zich een drietal jaren geleden in een dennenbosehje vormde, en om zich heen wierp in een cirkel van vijf en twintig meters middellijn een kruimelige, weinig zware steenmassa, welker grondtoon wit is, doch met tallooze gele, 100de, bruine, zelfs hel oranje brokjes. Kijkt men in dien krater neer, dan blijkt de witte, brokkelige holte plaatselijk als rossig bruin gebrand. .Men kan veilig naderbij komen: vóór het spuiten wordt gewaarschuwd door een eigenaardig borrelen. Dan breekt onder zware rommeling plotseling de watermassa los, vult de

Sluiten