Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wil men groote geysers zien, dan is verder te trekken; want in liet Norris bekken zijn er wel vele, doch alle van bescheiden afmetingen. JIet „lage" geyserbekken dat nu volgt , is alleen in tegenstelling met het „liooge" (upper) aldus genoemd, omdat het enkele kilometers stroomafwaarts ligt langs een klein riviertje. Het vormt geenszins een dal, integendeel hebben de afzettingen uit bet water der geysers een Hauw glooienden heuvel opgebouwd van eenige honderde meters middellijn. Die kunstmatige hoogte heeft niet enkel het dal verzwolgen, maar bedreigt zelfs de omliggende heuvels; alleen de meest verheven, met dennen begroeide punten steken nog uit den kiezelvloed.

Laten wij ons neerzetten op het hoogste punt der „formation", een weinig boven den Fountain-geyser. Zoo zaten wij — mijne beide reisgenooten en ik — op den avond van den 7e" Juni, na eerst te hebben gemiddagmaald in het hotel van dien naam, dichtbij. Ofschoon zoo laat in het jaar, was het park eigenlijk nog niet geopend. Gewoonlijk geschiedt zulks met den aanvang der Junimaand, doch nu lag er nog zóóveel sneeuw, dat de meeste wegen onberijdbaar waren. Op goed geluk hadden wij echter de reis gewaagd; en aangezien in ieder hotel een winterwaker verblijf houdt, bij dezen dan ook nachtlogies (zij het ook op bedden zonder lakens) en mondkost, zij het ook niet van de fijnste soort, gevonden. Maar die kleine ellenden wogen niet op tegen het genot van dat groote park — half Nederland — geheel alleen te bezitten.

De winterwaker van het Fountain Geyser hotel had dien dag, terwijl wij andere deelen van het park bezochten, op ons verzoek gelet op de werking van die fontein; wij wisten dus dat deze tegen het vallen van den

Sluiten