Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

directie beloonde natuurlijk zulk een dienstbetoon niet ontslag op staanden voet: he was Jired, zooals de volksmond daar zegt. Van zijn avonturen zal ik hier geen verslag doen, gij kunt zulke met betere pen beschreven vinden in een der talrijke Amerikaansche spoorwegromans1. In het Yellowstone park hotel verdiende de vroegere treinmachinist honderd vijf cn zeventig gulden 's maands — voor een kluizenaar slecht betaald. Zijne zuster — zoo vertelde hij — was beter af: deze gaf les aan eene Hoogere Burgerschool in het Fransch en het Duitsch op een salaris van 250O dollars 'sjaars.

Met zoo iemand viel de avond niet lang: ook op politiek terrein was hij geen vreemdeling; maar alles overhecrscliend was zijn angst voor de „trusts". O, wat heb ik op alle graden noorderbreedte en westerlengte dat woord „trust" gehoord en gelezen! liet waart als een spook door de geheele Amerikaansche maatschappij!

Voor iets heel anders was daarentegen bang een cavalerist, in dienst van de Vereenigde Staten, die in datzelfde hotel een praatje kwam maken. Zijn compagnie had order ontvangen om hals over kop naar de Philippijnen te vertrekken. Een troep, die den langen winter op de barre hoogten van het Yellowstone park heeft gekampeerd, zonder overgang in klimaat, naar die Oost te verplaatsen, zoude niet licht bij een Europeesch generaal opkomen; het bewijst wel hoezeer het ginder spande, en over hoe weinige geschoolde manschappen de Amerikaansche Staat beschikt.

Als de gele koorts ons maar niet beetpakt! — zuchtte de rondhoofdige, kaalgeknipte, typische... Parijzenaar.

1 O. a. The General Manager'» story; old-time rerainiscenees of railroading in the United States, II. E. Hamblen, 1S9K; of meer fantastisch: the Short Line war; Merwin Webster, 1899; beide New-York, the Macmillan Oy.

Sluiten