Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wordt in dien blanken, koel lichtenden wereldbol de heerscher hervonden, de machtige heerscher die twee keuren per etmaal alle wateren tot zich trekt en afstoot, de zeegaten uitdiepend en uitvegend als meteen waterbezem van eb en vloed.. . . En plotseling — met een rilling — komt over den mensch het gevoel zijner erbarmelijke kleinheid.

Op nieuw luidde de bel over alle dekken en door alle gangen, nu niet noodigend ten maaltijd, maar tot een avondvoorstelling. Want zooals gewoonlijk bij langdurig samenleven, waren de begaafden onder de reisgenooten door hunne talenten tot elkander gebracht, en had zich van de anderen een hevige begeerte naar verstrooiing meester gemaakt. Het vereischte weldadige doel was weldra gevonden: de voorstelling zoude de kas stijven van de reddingmaatschappijen der landen van herkomst en bestemming — zoodoende verzekerde men zich tevens een behouden overvaart. Aan zang en spel ging vooraf een „mock-trial" — een geliefde Amerikaansche verstrooiing. Een der reizigers, beschuldigd van het zeer ernstig vergrijp: de harmonie in de rookkamer te hebben verstoord door aldaar te liggen snurken, werd voor den rechter geroepen; jury en advokaten werden aangewezen; en een rechtsgeding in alle vormen gehouden, waaraan zelfs niet ontbrak bet afraffelend beëedigen der juryleden. De pleidooien waren overweldigend en vernietigend; aan Vargas — die nog minstens vier regelen onschuldig schrift noodig had om een halsmisdadiger te maken — werd het pleitrecord ontnomen. Toen werden muzikale en andere voordrachten gehouden, en ten slotte de Amerikaansche en Engelsche volksliederen gezongen. (Er waren verscheidene Engelschen aan boord.)

Sluiten