Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van uit Europa bekeken, te zamen een revolutie schijnen te vormen, blijken — als men ze op de landkaart uitspreidt — slechts zeer lokaal en sporadisch te zijn. Zoo meent wie door Zuid-Holland spoort, steeds in de verte groote bosschen te zien; waarom echter voert de trein nooit door zoo'n bosch ? Omdat zij enkel in de verbeelding bestaan: die bosschen zijn magere hoornen, over de kale vlakte verspreid — en daardoor elkander als aanvullend en bedekkend voor wie er van verre het oog op slaat. Hoe machteloos in Amerika echter „strikes" zijn, bewijst bijv. de ijzer-industrie. 1

Inderdaad, — bevestigde de ingenieur — in geen der Amerikaansche fabrieken, welke ik bezocht, maakte men zich bekommerd over werklieden-kwesties; de tabrieksarbeiders waren vrij wat banger voor trust's, dan de werkgevers voor samenspanningen der werknemers.

De reden hiervan schijnt mij te liggen — hernam de vorige spreker — in het feit: dat werkgevers en kapitalisten daar in den regel van een ander hout zijn gemaakt dan in Europa. Een kapitalist is er nog iets meer dan een couponknipper, en vele fabrikanten droegen eenmaal zelf den werkkiel. Zulken zijn niet voor een klein geruchtje vervaard! Niet het minst in een klein landje dat wij kennen, gevoelen zich daarentegen vele rijkeren te moede zooals indertijd de machtigen der aarde bij het naderen van het jaar Duizend: Met 't oog op het vergaan der wereld, telde men toenmaals zijne schatten licht; de kapitalist had een bitteren smaak in den mond, en offerde willig wat van zijne goederen — zij het ook

1 Tausig (Quarterly Journal of Kconomics; Febr. 11)00) schrijtt zelfs de meerderheid van de Amerikaansche ijzer-industrie boven de En gelach e ten deele toe aan het feit, dat de laatste onder den verlammender! invloed der Labour-unions staat.

Sluiten