Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Van lieverlede hadden de onzichtbaar omhoogstijgende waterdampen zich verdicht tot een vlokkige massa, die den ruimen, blinkenden lichtkoepel van straks vervormt tot een laag, somber gewelf. Slechts waar het doorvallend maanlicht de dampen verheldert, stralen zij als wolken van sneeuw. Als donker bruine aarde, waarop vochtige sneeuwvlokken zijn gevallen en weggedooid, glimt onder de voeten het dek, op hetwelk de lange rijen reddingbooten onbeweeglijk staan als ingevroren. En als zware sneeuwmassa's liggen op die booten de tentdaken, welke deze beschermen tegen zonneschijn en regen — als hoogkantige sneeuw, zooals die zich stapelt op boomtakken bij groote stilte van neervallen.

In de diepte breidt zich als een ontzaglijke sneeuwhoop uit de groote, het geheele*achterdek overspannende tent. — Onder dat afdak slenteren over dag op en neer, of zitten in hoopjes neergehurkt de tusschendekspassagiers, die men op deze thuisreis bezwaarlijk emigranten of immigranten kan noemen, want zij doen den terugtocht met het doel om weder heen te gaan — evenals eertijds de hannekemaaiers, na den oogst, uit Nederland terugkeerden naar Duitschland. De overtocht wordt ondernomen of enkel uit verlangen naar den geboortegrond, óf met het doel er de wintermaanden door te brengen met het in Amerika opgespaarde geld — wat voordeeliger is dan daarginder blijven zonder verdienste. Wèl een bewijs hoeveel goedkooper het leven is in Europa, dat zulk een reis er op kan overschieten; maar óók hoe smal de Oceaan is geworden door het snelle en betrekkelijk goedkoope vervoermiddel van den tegen woordigen tijd!

Doch nu is dat achterdek, even als het stormdek uitgestorven; en spookachtig staat in de stilte het tentdak

Sluiten