Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich op zee om den geheelen aardbol uitstrekt, welk gebied men den stiltegordel van den evenaar (linie) noemt.

In dit merkwaardige gebied, waar stilte overwegend voorkomt, is het, dat men veelal grootsche en verheven natuurverschijnselen kan waarnemen, en waar de stilte slechts verbroken wordt door zware regens, wind- en donderbuien.

Het weinigje wind, dat men hier gewoonlijk heeft, is in den regel zuidelijk aan de Noordgrens van den ZO-passaat en noordelijk aan de Zuidgrens van den NO-passaat, zoodat voor de schepen, die Zuidelijk, zoowel als voor die, welke noordelijk gaan, het weinigje wind, dat er waait, ook nog tegenwind is.

Hierdoor is menig zeeman, die zich tot hiertoe op een tamelijk vlugge reis kon beroemen, voor goed de hoop ontnomen, dit van zijn reis in haar geheel te kunnen zeggen.

Over het geheele gebied van den stiltegordel heerscht op zee over 't algemeen drukkend warm weêr, met door zware wolken bedekten hemel; somtijds komen zware regen- en onweersbuien voor en waait voor korten tijd ook harde wind.

Dit is gemakkelijk te begrijpen, als men weet, dat warme en vochtige lucht bij opstijging hoe langer hoe meer afkoelt, waardoor groote hoeveelheden waterdamp tot regen worden verdicht, terwijl, zooals men bij ondervinding heeft geleerd, onder zulke omstandigheden onweders ontstaan.

Nu is de lucht in den stiltegordel zeer hoog van temperatuur en rijk aan waterdamp, zoodat reeds een langzaam opstijgen oorzaak kan zijn van overvloedigen regen en onweders, die, vooral wat de hoeveelheid regen betreft, niet door die in andere deelen der aarde geëvenaard worden.

De opstijgende luchtmassa's vloeien aan de grenzen

Sluiten