Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ook altijd een helderen, blauwen hemel met enkele kleine wolkjes overdag: de nacht is altijd kristal helder. Hierbij gevoegd een regelmatige, frissche koelte, eene kalme zee, zoo kwam men er dan ook toe, dit gedeelte van den Noord-Atlantischen Oceaan, den naam van Tuffrouwen Golf te geven.

Altijd heeft men daar denzelfden wind en dezelfde regelmatige koelte, zoodat alle gewone zeilen en bovendien nog bijzeilen worden bijgezet; regelmatige kalme golven, die zich naar de kracht van den wind voortbewegen, (in welke golven dolphijnen en andere visschen spelen en een wedstrijd houden met liet schip, wie liet snelste kan voortkomen), een heldere klare lucht, zonder dat men voor eenige verandering in richting of kracht van den wind behoeft te vreezen; dit alles geeft een gerustheid, die maakt, dat ieder zeeman op zijn reizen over den grooten Oceaan met verlangen uitziet naar het tijdstip, waarop hij den passaat inloopt.

Nadert men echter de grenzen der passaten, dan worden de wolken grooter; eerst ziet men zilvergrijze stapelwolken, daarna meer grijsgrauwe regenwolken, waaruit men nu en dan wat regen kan verwachten.

Is men de grens van den passaat gepasseerd, dan komt men in den Equatorialen stiltegordel; men krijgt dan weder een ander soort wolken, stapel regen- of regenstapelwolken.

Nu volgen gewoonlijk stilte en donderbuien elkander op, en hier komen ook meer dan elders wind- en waterlioozen en wolkbreuken voor.

Indien men in vogelvlucht een overzicht over dit gebied zou kunnen bekomen, dan zou men in dezen stiltegordel een ring of krans van wolken waarnemen, die veel overeenkomst zou hebben met een bergketen met zijn toppen, bergen en kegels, en het beeld in zijn geheel zou betooverend grootsch zijn.

Sluiten