Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VAN BOMBAY N D NW. FRONTIER PROVlNrc

in de diepte verdwenen. Groote kringen op het water waren het laatste spoor dat wij van hem zagen. Door dit incident waren de goede kansen op die plaats voor een paar uren vervlogen, en wij beproefden in den tusschentijd ons geluk op een' koppel antilopen, die op grooten afstand voorbijtrokken. Een vermoeiend besluipen ving aan. Vier mijlen ongeveer moesten wij daarbij afleggen, en toen ik eindelijk mijn geweer kon schouderen, scheen eene rilling door den koppel te varen, die bewees dat het wild mijne aanwezigheid had bemerkt. Een oogenblik slechts bleven de dieren staan, allen naar dezelfde richting gekeerd en allen met het hoofd naar mij gewend. Doch onmiddellijk daarop gingen zij er van door, in wilde vaart, en in hooge sprongen, een' prachtigen aanblik biedend. Was het de indruk daarvan, was het de snelheid der vlucht, was het de groote afstand die mij van mijn stuk bracht, — zeker is het dat het repeteervuur van zeven schoten hetwelk ik nu opende, zijn doel geheel miste en dat geen der blackbucks op het veld bleef liggen. Mijn shikari deed mij het vuur staken met eene handbeweging die kon beduiden : „Schiet maar niet langer, je raakt ze toch niet", en wees 11 mij tevens op dat ik niet meer dan vier patronen overhield, welke eventueel voor gavialen moesten dienen. Ik gehooi zaamde en keerde naar de rivier terug.

Het gedeelte des oevers dat wij thans voor ons hadden, daalt van eene hoogte van vijftig yards schier loodrecht af. De overzijde der bedding wordt aldaar door eene reusachtige zandbank ingenomen, en bij onze aankomst zagen wij er een achttal groote gavialen op het gele zand liggen De afstand bedroeg niet meer dan tweehonderd yards. Zooveel mogelijk gedekt, constateerden wij eerst welke de primus inter pares was, daarna hadden wij geruimen tijd noodig om ongemerkt naar den rand van den steil afdalenden oever te kruipen, en liggende de buks op het uitverkoren monster te richten. Nu was het zaak het beest

Sluiten