Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE SOENDALANDEN. MIDDEN-JAVA.

hij een geschenk aan de danseressen. Van de vele nationale dansen die ik in Europa en in Voor-Indië zag uitvoeren, vond ik er geen' enkelen zoo schoon en zoo artistiek als die, welke men op Java te aanschouwen krijgt. Bij geene andere blijven de lijnen van het lichaam in zoo volmaakte harmonie met elkaar, en al schijnen ook de bewegingen der goed geschoolde Javaansche danseressen minder levendig dan die der Spaansche of der Moorsche, zij zijn bevalliger door zuiverder afwerking en zij volgen zich geleidelijker op.

Dien avond was ik de eenige, die de „invitation a la valse" met bare munt moest beantwoorden. De overige heeren dansten met animo en veel kunstvaardigheid mede, ofschoon de hoogere techniek der zaak, b.v. het horizontaal heen en weêr bewegen van hals en hoofd, hun nog niet volkomen eigen was.

Buiten ons lokaal in de passerloods, werd intusschen voor het vermaak der mindere bevolking gezorgd en zoo duurde dit landelijke feest tot zes uur 's morgens voort, waarna wij ons ter ruste begaven.

Om afwisseling te brengen in het leven van de inlanders der plantage, organiseert Boreel om de veertien dagen wayangvoorstellingen, gegeven door een rondreizend artiest (dalang). Deze beweegt met duim en wijsvinger houten marionetten, achter een geïmproviseerd tooneel, terwijl zich onder het opzeggen van den tekst de gamelan doet hooren. Het geheel is een der jongste vormen van het wayang spel. De voorstellingen van oudJavaansche mythen, Maleisch-Polynesische mythen, en Indische sagen, ontleend aan de Sanskrit literatuur en waarbij schaduwbeelden worden vertoond, ziet men thans, naar ik meen, minder. Voor den vreemdeling is het, bij onvoldoende kennis van 's lands sagen en legenden, eenigszins moeielijk den draad van het verhaal te volgen, te meer daar een en dezelfde

Sluiten