Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

magnetisch stelsel worden opgebouwd door op een of andere wijze magneten, zooals die van de vorige van willekeurige richting en sterkte, te vereenigen.

Met den bouw van het magnetische lichaam verandert natuurlijk ook de loop van de krachtlijnen in zijn omgeving.

Het verdient intusschen opmerking dat de lijnen, hoe zij ook mogen loopen, over een zeer kleine uitgestrektheid als recht en evenwijdig aan elkaar mogen beschouwd worden, en dat de magnetische kracht in een zeer kleine ruimte kan geacht worden, overal even groot te zijn. Een klein deel van een magnetisch veld is dus op weinig na homogeen. Plaatst men nu in een dergelijk ruimtedeel een zeer klein magneetstaaf je, dat om zijn middelpunt in alle richtingen kan draaien, dan neemt dit de richting van de krachtlijnen aan; immers, bij dezen stand ondervinden de polen gelijke en tegengestelde krachten in de richting van de lengte.

§ 193. Magnetisch veld rondom de aarde, lticliting van de aardmagneetkracht. In § 76 werd reeds van de krachten gesproken, die de aarde op de polen van een magneet uitoefent. I)e verschijnselen leeren dat de aarde, evenals een magneet, door een krachtveld omringd is. l)it kan, over de uitgestrektheid van het vertrek waarin wij onze proeven nemen, als homogeen beschouwd worden.

Om de richting van de krachtlijnen te bepalen kan men zich, overeenkomstig het aan 't slot van de vorige § gezegde, van een magneetstaaf bedienen . die om zijn zwaartepunt in alle richtingen kan draaien. Zulk een magneet plaatst zich in het verticale vlak dat wij in $ 76 den magnetischen meridiaan noemden; bovendien keert hij de noordpool naar beneden. De hoek dien hij aldus met een horizontaal vlak vormt, en die thans in Nederland iets minder dan 67° bedraagt, wordt de inclinatie of helling genoemd.

De richting van den bedoelden magneet (inclinatienaald) geeft nu die van de krachtlijnen aan.

Dat werkelijk liet magnetisch veld homogeen is, blijkt

Sluiten