Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

477

is geplaatst, dat het bedekt is met een klok, die overigens alleen waterdamp bevat, en dat het geheele stelsel op standvastige temperatuur wordt gehouden. In Fig. 232.

de buis heeft dan de vloeistof een gebogen, naar boven hol, oppervlak C, en een hoogeren stand dan in het bakje. In de punten E en C, stel het middelste punt van den meniscus, zal de damp nu spanningen aannemen die ongelijk zijn; immers, wanneer de spanning p in E de spanning p' in C niet overtrof met een bedrag, beantwoordende aan het gewicht van de dampkolom /) E, zon de damp in zijn geheel niet in evenwicht verkeeren (!; 204),

zooals toch het geval moet zijn. Er moet echter ook, zoowel in E als in C, evenwicht zjjn tussehen den damp en de vloeistof. Daar nu de wand te ver van het middelste punt van den meniscus verwijderd is om daar rechtstreeks invloed te hebben op de uitwisseling van molekulen, ligt het voor de hand, ons voor te stellen dat de kleinere waarde van de evenwichtsspanning in C te wijten is aan den vorm van het oppervlak. Zoo komen wij tot het besluit:

De evenwichtsspanning, of het maximum run spanning, is hij een hol oppervlak kleiner dan hij een plat oppervlak.

Door een buis te beschouwen, die niet door de vloeistof bevochtigd wordt, vindt men op dezelfde wijze dat de evenwichtsspanning hij een hol opperclak grooter is dan hij een /dat.

Het is gemakkelijk, de waarde van p—p' te berekenen. Is de straal van de buis r cm, dan is de stijghoogte van water

ongeveer cm. Worden nu p en p' in cm kwik uitgedrukt,

en zijn S en ,s de soortelijke gewichten van kwik en waterdamp, dan heeft men

, 0,145 ,,

(.P —P): = * : S'

Stelt men de dichtheid van waterdamp tegenover lucht op 0,62, dan vindt men

fa)

Sluiten