Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stuk, zooals men zal bemerken, onbepaald; juister ge2tegd, men moet dan, om den druk in elk punt te leeren kennen, andere beschouwingen (over de vormveranderingen) te hulp roepen.

§ 161. Middelpunt van evenwijdige krachten. Kortheidshalve hebben wij in het begin der vorige § gezegd dat de kracht CR (Fig. 112) in het punt C moest aangrijpen; zij kon echter even goed aangrijpen in elk ander punt van de lijn CR en een dergelijke opmerking geldt ook voor de resultante van een willekeurig aantal evenwijdige krachten.

Toch heeft het punt C in de figuren 112, 113 en 114 een eigenschap die andere punten van de lijn C R missen. Wanneer men nl. aan de krachten die met elkaar samengesteld moeten worden, met behoud van de aangrijpingspunten, de grootte en de onderlinge evenwijdigheid, een andere richting geeft, werkt nog altijd de resulteerende kracht langs een lijn die door het punt C gaat. Ook als er meer dan drie krachten zijn, en de aangrijpingspunten niet alle in een plat vlak liggen, zal er steeds een punt zijn aan te wijzen, dat deze eigenschap heeft, en dat men kan vinden door herhaalde toepassing van den in de vorige § gegeven regel. Dit punt, dat als het aangrijpingspunt der resultante kan worden opgevat, welke richting de gegeven krachten ook hebben, wordt het middelpunt der evenwijdige krachten genoemd.

§ 162. Zwaartepunt. De krachten met welke de aarde de deeltjes van een lichaam aantrekt, kunnen als evenwijdig aan elkaar beschouwd worden, en vormen dus een stelsel waarop het bovengezegde van toepassing is. Zij hebben een resultante, gelijk aan de som, het gewicht van het lichaam, en er bestaat ook hier een punt met de zooeven besproken eigenschap. Wel is waar kunnen wij niet, terwijl wij den stand van het lichaam onveranderd laten, de richting der zwaartekracht wijzigen, maar wij kunnen het lichaam zelf draaien, en ook hierbij nemen de krachten een andere richting aan met betrekking tot het voorwerp. Het punt waarin de resultante der zwaartekracht geacht kan worden aan te grijpen, wélken stand men ook aa>i het lichaam geeft, heet het zwaartepunt. Daar nu de resultante van een stelsel krachten niet anders

Sluiten