Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

krachten voorstellen, die n van N en Z ondervindt; daar de verhouding dezer krachten door de evenredigheid

n a : n b = n Z4: n N2

bepaald is, zal de richting van de resultante n c onafhankelijk zijn van de sterkte van n.

voortgedreven, en onder de magnetische kracht in een punt van het veld, of de „sterkte" van het veld, verstaat men de kracht die op een daar geplaatste eenheidspool zou werken.

In werkelijkheid hebben magneten een meer ingewikkelden bouw dan tot nog toe ondersteld werd. Men kan zich verbeelden dat een groot aantal dunne staven van gelijke lengte tot een dikkere staaf worden vereenigd, die dan de magnetische eigenschappen over de beide eindvlakken vertoont. Ook kunnen magnetische staven in eikaars verlengde geplaatst worden, en in het algemeen kan een magnetisch stelsel worden opgebouwd door op een of andere wijze magneten, zooals die van de vorige §, van willekeurige richting en sterkte, te vereenigen.

Met den bouw van het magnetische lichaam verandert natuurlijk ook de loop der krachtlijnen in zijne omgeving.

Het verdient intusschen opmerking dat de lijnen, hoe zij ook mogen loopen, over een zeer kleine uitgestrektheid als recht en evenwijdig aan elkaar mogen beschouwd worden, en dat de magnetische kracht in een zeer kleine ruimte kan geacht

Fig. 172.

Daar de aangegeven constructie voor elk punt kan worden uitgevoerd, kan men (§ 128) den loop der krachtlijnen in het magnetische krachtveld (korter: magnetisch veld) aangeven. Eenige dier lijnen zijn in de figuur voorgesteld.

Met de richting eener krachtlijn wordt die bedoeld, icaarin een noordpool wordt

Sluiten