Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wijnants toevoegden, wijst er op, dat eertijds al deze takken stamden uit één persoon, welke behoorde tot een geslacht van Resant (van Rosant).

In 1369 kwam die naam nog in de Betuwe voor, want toen was een W i 11 e m van Resant gegoed te Opheusden1) bij Kesteren, één uur van Tiel gelegen.

In de oudste en in de latere schepenregisters van Tiel, d.i. van 1431 af komt nimmer de naam van Resant (Rosant) voor, nóch als familie-naam, nóch als landerijnaam.

Voor de hand ligt het dan, dat ^usschen 1370 en 1430 de naam als familie-naam verloren ging en vervangen werd door opvolgende patroniemen, totdat tusschen 1580 en 1620 de leden van het toenmalige geslacht in alle takken, bekend zijnde met hun aloude afstamming uit een geslacht van Resan(d)t, den verloren naam weder aannamen en bij hun, eerst sinds een eeuw gevoerden geslachtsnaam Wijnants voegden, wellicht, hetzij om zich te onderkennen van andere families en personen Wijnants, hetzij omdat er maatschappelijke redenen waren bij het toen in aanzien zijnde geslacht om met den al-ouden naam voor den dag te komen.

Het is om Jezen reden, dat wij den oudsten stamvader, welke geboren werd in den tijd, dat de naam van Resant in de Betuwe nog bestond, van Resant als achternaam gaven, omdat zijn nakomelingen in den' 7" graad in alle takken van het geslacht weder van dien naam gebruik zijn gaan maken.

Zie voorts over de naamsveranderingen, nog het medegedeelde in den tekst van deze genealogie zelve.

De naam werd in vroeger tijden, toen er geen vastgestelde wijze van spelling bestond, op alle denkbare

') Zie: P. N. van Doorninck. Schatting van den lande van Gelre, voor het Overquartier en de Betuwe, 1369; naar het Dusseldorpsche handschrift, 1903; blz. 186.

Sluiten