is toegevoegd aan uw favorieten.

Klinische voordrachten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wij zullen nu, in overeenstemming met onze opvatting omtrent de wording der verschijnselen, onze therapie inrichten. Door krachtige bevelen, door flink toespreken en, zoo noodig, door den faradischen stroom zullen wij trachten de voorstelling van niet-te-kunnen-staan en loopen uit de psyche van het kind te verdrijven. Gelukt dat slechts voor een oogenblik dan is ook de astasie-abasie genezen. En als wij dat bereikt hebben dan zullen wij het patientje met nadruk er op wijzen, dat zij hersteld is; wij zullen met alle kracht tiachten dat feit haar levendig tot bewustzijn te brengen om daardoor met te meer zekerheid de ziekelijke voorstelling voor goed te verbannen uit haar geest.

De juistheid der diagnose zal dus uit het resultaat der therapie kunnen blijken. Zoo kan dan in dit geval ook weder de groote waarde eener juiste diagnose in het licht gesteld worden. Men laat het dikwijls voorkomen alsof de nauwkeurigheid der diagnose eigenlijk voor den patiënt van weinig belang zou zijn, daar toch de geheele therapie niets meer zijn zou dan een bestrijden van verschijnselen, die ieder zien kan. Sommigen gaan zelfs zóó ver, dat zij in den clinicus niets anders zien dan den man die, ja, fijne diagnoses stellen kan, maar onmachtig is tot genezen. Ik meen, dat wij dergelijke, gewoonlijk op niet al te bescheiden wijze geuite beweringen moeten beschouwen als bedenkelijke pogingen om de onwetendheid van den medicus als ongevaarlijk voor de patienten voor te stellen. Daarom moeten wij met kracht er tegen op komen. Juist op het gebied, dat ons bezighoudt, op het gebied der hysterie zien wij maar al te dikwijls de kwade gevolgen van het niet-herkend-worden der ziekte.

Het geval, dat wij heden bespreken, heeft u zeker dadelijk een ander in herinnering gebracht, dat wij enkele dagen geleden op de polikliniek behandelden. Gij herinnert U immers dien vader, die met een meisje van 8 jaar op den arm binnen kwam en ons meedeelde, dat zijn kind sedert 3 weken niet meer loopen kon en zoo goed als niets meer at. Het kind