is toegevoegd aan uw favorieten.

Klinische voordrachten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schen de verschillende gevallen van tetanie maken, wanneer men namelijk den duur der spierkrampen tot uitgangspunt kiest voor de opstelling van verschillende vormen. Er zijn gevallen, waarbij de krampen niet intermitteerend optreden, doch steeds aanhouden, continueel zijn. Men kan dus van een intermitteerenden en van een continueelen, permanenten of persisteerenden vorm van tetanie spreken. Bij den tweeden vorm vertoonen de spasmen in den regel een, wat hun intensiteit betreft, remitteerend karakter, zij zijn, hoewel zij gedurende den geheelen tetanie-aanval nooit volkomen verdwijnen, niet op den duur even sterk. In 't algemeen zijn bij dien continueelen vorm de krampen niet zoo hevig en dus ook veel minder pijnlijk, dan bij den intermitteerenden, waaibij zij als het ware in paroxysmen zich vertoonen. Bij kinderen schijnen gevallen dier persisteerende tetanie veelvuldigei zich voor te doen, dan bij volwassenen. Doch a priori is het reeds duidelijk, dat ook bij deze vormen van tetanie overgangen moeten voorkomen. Zijn de intervallen tusschen de krampaccessen zeer kort, dan zal het van subjectieve opvatting kunnen afhangen of men van een interinitteerende ot persisteerende tetanie zal spreken, en hetzelfde moet het geval zijn, als de intensiteit der spasmen zeer sterke remissies aanbiedt.

Zoo zou ik nauwelijks met zekerheid weten te zeggen of het geval, waarvan ik U dit pliotogram kan laten zien (Plaat VI) in de rubriek interinitteerende of bij die der persisteerende tetanie moet worden ingedeeld. Het betrof een kind van 2 jaar, dat gedurende 8 weken op mijne kliniek werd verpleegd en al dien tijd aanhoudende kiampen had. Wel waren die nu en dan in zeer geringe intensiteit, maar niettemin voortdurend aanwezig. Dit kind nu had, 4 maanden voordat het op de kliniek werd opgenomen, gedurende 3 weken dezelfde aanhoudende spasmen gehad. Het leed overigens aan diarrhoe, had nog een wijd open groote fontanel, rozenkrans en zwelling der epiphysen, dus onmiskenbare verschijnselen van rhachitis. Het verschijnsel van Chvostek